Wygięcie kija (bow): low, mid, standard – co naprawdę oznacza

Przy wyborze kija do hokeja na trawie dwie rzeczy rzucają się w oczy od razu: długość i cena. Trzecia – wygięcie, po angielsku bow – jest mniej oczywista, a w dużej mierze decyduje o tym, jak kij zachowuje się w grze. W tym wpisie tłumaczymy, co o wygięciu mówią przepisy, a co jest tylko nazewnictwem producentów, czym różni się low bow od mid bow i komu służy które wygięcie.

Czym w ogóle jest bow?

Połóż kij płasko na podłodze, a zobaczysz, że trzon nie jest prosty – ma delikatny łuk. Bow to właśnie ten łuk. Opisują go dwie wielkości: głębokość wygięcia, czyli ile milimetrów ma najwyższy punkt łuku nad podłożem, oraz punkt maksymalnego wygięcia, czyli miejsce na trzonie, w którym łuk jest największy – bliżej środka albo bliżej główki. Różnice między kijami wydają się drobne, ale na boisku czuć je szybko.

Co mówią przepisy, a co jest nazwą producenta

Przepisy FIH regulują tylko dwie rzeczy: głębokość wygięcia nie może przekraczać 25 mm, a punkt maksymalnego wygięcia musi znajdować się co najmniej 200 mm od podstawy główki. Nazwy takie jak mid bow, low bow czy extra low bow nie pochodzą z przepisów. To konwencje producentów – każda marka dzieli swoje profile trochę inaczej i często nadaje im własne nazwy. Porównując dwa kije, patrz więc na liczbę milimetrów i położenie punktu maksymalnego wygięcia, a nie na samą etykietę.

Mid bow (standard) – uniwersalny środek

W katalogach producentów tak nazywa się zwykle wygięcie w okolicach 20–22 mm z punktem maksymalnego wygięcia mniej więcej w połowie trzonu. Kij prowadzi się przewidywalnie: płaskie przyjęcie, pewne podania, kontrolowany strzał. Dla większości początkujących i średnio zaawansowanych to bezpieczny wybór – technika rozwija się szybciej, gdy kij nie wymusza korekt.

Low bow – do dragflicka i gry 3D

Głębokość bliżej dopuszczalnego maksimum (zwykle 23–25 mm), a punkt maksymalnego wygięcia przesunięty w stronę główki. Taki profil ułatwia podnoszenie piłki, dragflicki, podania górą (aerial) i drybling 3D – dlatego często sięgają po niego zawodnicy, którzy regularnie wykonują te elementy. Cena za te możliwości: mniej wybaczające przyjęcie i płaski strzał wymagający lepszej techniki. To profil dla zawodników, którzy wiedzą, po co go biorą.

Extra low / pro bow – wariant dla specjalistów

Odmiana low bow z punktem maksymalnego wygięcia możliwie blisko główki, na granicy tego, na co pozwalają przepisy. Znajdziesz ją w kijach z najwyższej półki, projektowanych z myślą o dragflickerach. Jeśli nie ćwiczysz regularnie dragflicków i gry górą, jej zalet jeszcze nie wykorzystasz, a zapłacisz za nie trudniejszym przyjęciem.

Jak wybrać w praktyce?

• Zaczynasz przygodę z hokejem albo grasz rekreacyjnie – zacznij od profilu przewidywalnego, czyli mid bow.
• Regularnie ćwiczysz dragflicki, podania górą lub drybling 3D – low bow ułatwi Ci te elementy.
• Zależy Ci przede wszystkim na pewnym przyjęciu i mocnym płaskim podaniu – mid bow, ewentualnie łagodny low.
• Kupujesz kij dziecku – dla większości początkujących juniorów bezpiecznym startem jest przewidywalny mid bow; bardziej zaawansowane profile dobierajcie razem z trenerem.

Rola na boisku jest tylko jedną ze wskazówek – ważniejsze są techniki, które faktycznie wykonujesz, i indywidualne czucie kija.

Przy kijach w naszym sklepie podajemy profil wygięcia, a w kategorii kijów możesz filtrować po atrybucie Wygięcie (bow) – obok długości. Pamiętaj, że atrybut podaje nazwy nadane przez producentów (np. Low Bow, Extra Low Bow, Dynabow, Probow), a nie liczbę milimetrów. Zajrzyj do kategorii Kije w naszym sklepie. Jeśli dopiero zaczynasz, przeczytaj też nasz poradnik jak wybrać pierwszy kij.

Nadal nie wiesz, które wygięcie pasuje do Twojej gry? Napisz do nas – doradzimy profil pod Twoją technikę i poziom.